A language is a dialect with an army and navy is ien fan de earste dingen dy’t ik learde doe’t ik my yn myn stúdzjetiid begûn te ferdjipjen yn meartaligens (of miskien is it earder it lêste dat ik ûnthâlden haw). It is in siswize mei in wat dizenige oarsprong, dy’t fraachtekens set by it ûnderskied tusken talen en dialekten, en de ferskillen earder taskriuwt oan politike en sosjaal-maatskiplike omstannichheden as oan taalkundige skaaimerken. Wat ik my fierders noch yn it sin bringe kin oer dat ûnderskied is dat in taal oer it algemien fêstlein is yn wurdboeken en grammatika’s, en in literêre tradysje op papier hat. Dat sil wol net hielendal klopje, want hoe sit it dan mei talenLees meer...
Al vanaf mijn vierde jaar ben ik lid van de openbare bibliotheek, zonder onderbreking. Een van mijn zussen nam me mee naar de bibliotheek in Dokkum en er ging een wereld, wat zeg ik, een paradijs voor me open. Toen ik de kinderbibliotheek uit had, kon ik zonder mankeren overstappen naar de volwassenenafdeling. Het waren de jaren zeventig, de verbeelding was (heel even) aan de macht, dus geen bibliothecaris die er ooit iets van gezegd heeft. Zelfs toen ik mijn eerste prentenboek met kersenrood potlood had ondergekrast – zo noemden ze dat, maar ik was ervan overtuigd dat ik er allemaal belangrijke woorden bij had geschreven, want ik had ook toen al in de gaten: een boek zonder woorden, datLees meer...
Al fan myn fjirde jier ôf bin ik lid fan de iepenbiere biblioteek, sûnder ûnderbrekking. Ien fan myn sussen naam my mei nei de biblioteek yn Dokkum en der gie in wrâld, wat sis ik, in paradys foar my iepen. Doe’t ik de bernebiblioteek út hie, koe ik sûnder mankearjen oerstappe nei de folwoeksenenôfdieling. It wienen de jierren santich, de ferbylding wie (hiel efkes) oan de macht, dat gjin bibliotekaris dy’t der oait wat fan sein hat. Sels doe’t ik myn earste printeboek mei kerseread potlead ûnderkrast hie – sa neamden se dat, mar ik wie derfan oertsjûge dat ik der allegear wichtige wurden by skreaun hie, want ik hie doe ek al yn ‘e gaten: in boek sûnder wurden,Lees meer...
Na de verhuizing naar het overigens prachtige gebouw Rozet, en na de invoering van de zogenaamde retailopstelling (dat men in de bibliotheekwereld maar snel van deze Grote Dwaling terug mag komen), waarbij je gegarandeerd niks meer terug kunt vinden, waren de vier planken met Friese literatuur ineens verdwenen uit de bibliotheek van Arnhem. Ik moet er direct bij zeggen: tegelijk met het Italiaans, Pools en nog zo een paar ‘kleine’ talen die waarschijnlijk alleen nog maar uitgeleend werden aan een paar sentimentele dwazen om utens[1], welk utens dan ook. Ik was dan ook al een poos geleden opgehouden met zoeken naar Friese boeken in de catalogus, dus ik weet niet eens meer hoe ik erbij kwam. Het zal wel weerLees meer...
Nei de ferhuzing nei it fierders prachtige gebou Rozet, en nei de ynfiering fan de saneamde retailopstelling (dat men yn de biblioteekwrâld mar gau weromkomme mei fan dizze Grutte Dwaling), wêrby’st garandearre neat mear weromfine kinst, wienen de fjouwer planken mei Fryske literatuer ynienen ferdwûn út de biblioteek fan Arnhim. Ik moat der fuort by sizze: tagelyk mei it Italiaansk, Poalsk en noch sa wat ‘lytse’ talen dy’t wierskynlik allinnnich noch mar útliend waarden oan in pear sentimintele dwazen-om-utens, hokfoar utens dan ek. Ik wie dan ek al in skoft lyn ophâlden mei sykje nei Fryske boeken yn de katalogus, dat ik wit net iens mear hoe’t ik der by kaam. It sil wol wer it wûnder fan it tafalLees meer...

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten