Onlangs las ik in Lambert Giebels’ biografie over Soekarno dat een van de gelukkigste periodes in zijn leven de jaren 1934 tot 1938 waren, toen hij vanwege zijn politieke activiteiten door het Nederlandse gouvernement verbannen was naar Endeh op het eiland Flores. Hier ontplooide hij allerlei creatieve activiteiten: hij ging schilderen, tuinieren, schreef en regisseerde zelf toneelstukken. Onder de naam ‘toneelclub Kelimoetoe’ voerden leden van zijn huishouding, vrienden en kennissen die stukken op. De vrouwen van de toneelclub maakten de kostuums, de mannen maakten de decorstukken en rekwisieten. Op Flores, waar verder weinig tot niets gebeurde, vormden deze toneelavonden culturele hoogtepunten. Om de avond compleet te maken, werd elke opvoering voorafgegaan door het zingen van het verboden Indonesia Raja. TerwijlLees meer...
Ik bin in Fries om utens, mar no’t dat stadichoan al langer duorret as ik oait tocht hie, begjin ik my ôf te freegjen: hoe Frysk bin ik noch? Fansels, ik bin berne yn Fryslân en Frysk is myn memmetaal, en dat jildt ek foar myn âlden en har âlden ensafuorthinne. Mar dan. Fielt in Fries om utens him of har noch wol sa oars as in Twint bûten Twinte? En as dat net sa is, wêrom is der dan dochs noch in spesjale oantsjutting foar? Om te begjinnen foldoch ik al net oan it klisjeebyld fan in Fries: haw gjin blond hier en gjin blauwe eagen, ik kin net keatse, fierljeppe, sile, net iens reedride want sloppe ankels, enLees meer...

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten